donderdag 27 april 2017

ANALYTISCH KRITISCH



Van kindsbeen af
kon ik mij aan de zijlijn plaatsen
van iets waarin ik mij bevond.

Ik onderging, maar tegelijkertijd
kon ik het plaatje schetsen
waarin spelers elk hun rol.

Voors en tegens woog ik af
opdat ik mij een keuze,
een eigen visie baarde.

Ik vroeg mij af wat waarheid,
maar kwam tot de conclusie
dat die slechts in mijzelf.

Wetend dat ik gevormd
heb ik d√°t losgelaten
wat men de nestgeur noemt.

Ik kreeg de naam ‘rebels”,
een tegendraadse fase.
Doch nu, veertig jaar later,

schets ik nog immer plaatjes,
kies zijlijnen en afstand
voor ’t juiste perspectief.

En ondanks dat
heb ik mijn nestgeur lief
want daarin lag mijn IK besloten.

© JELOU






Geen opmerkingen:

Een reactie posten