Verdrinken is het woord niet
Verzuipen klinkt wat beter
Niet dat ik erop zat te wachten
maar het was zo voorspelbaar
Geketend onder water blijft
onzichtbaar vanaf de walkant
maar ik proefde en besefte
dat dit geen eind maar slechts
een zeer beroerd begin.
En drijvend in mijn bubbel
spartelde je mij voorbij
de kroon nog immer dragend
van misprijzing en meer
onwetend dat verzuipen
ook geldt voor gebakken lucht.
Ergens spoelen we samen aan.
© JELOU
Waar hebben wij het over
als we praten over wel dan niet,
gelijk of ongelijk
goed of fout
waarheid of leugen.
We kissebissen rond
met wijzende vingers
en ondertussen willen wij
allemaal hetzelfde.
Zijn wij soms vergeten dat
een ieder een eigen vrijheid
en invulling daarin verkiest?
De een zoekt het in vaccins,
de ander in maatregelen hanteren.
Een volgende komt daartegen
in opstand en verweer.
En iedereen heeft een gelijk.
Want iedereen is een individu
met een eigen gedachtegoed,
gevoel, en prioriteiten.
Met elk een eigen waarheid.
Zelfs specialistische voorlichters.
De een stelt ziektecijfers voorop.
De ander economische waarden.
Een volgende sociale interactie.
En elk heeft zijn gelijk.
Hét crisisevangelie bestaat niet,
noch het overtuigen van elkaar.
Wat ons enkel rest is respect.
Elkaar mens laten zijn met een
eigen verantwoording.
Niemand is elkaar iets verschuldigd.
Zo laat elkaar de vrijheid
om te gaan met deze crisis.
Dat is nu de enige vrijheid die er is.
© JELOU
