WACHT NOG WAT OP MIJ

 

Zittend op een dagdroom

reken ik jou uit

mijn benen opgetrokken

mijn haren lang, de lokken

al klokkend langs mijn huid

 

Ik bruis niet, ik suis niet

staar gewoon wat loos

naar alle vage lijnen

die in mijn brein verschijnen

mijn optelsom blijft broos

 

Ergens klinkt een klepel

maar nog geen aha

ik worstel met de maten

waarin jij past qua praten

ik tel jou even na

 

Hij tergt zo traag voorbij

de dag die vele weken

zo wacht nog wat op mij

 

Leunend op mijn dagdroom

mijmer ik jou voort

in hoeken van jouw leven

mag best een graad oneven

zolang de zon maar scoort

 

In Excelsius Deo

schijnt de hoogste staat

waarin men kan verkeren

ik wil dit integreren

maar dat blijkt plagiaat

 

Ik krijg je niet volledig

zomaar in één dag

ik moet mijn benen strekken

mijn dagdroom gaat vertrekken

maar ooit krijg ik je af

 

Wacht nog wat op mij

Een dag duurt vele weken

maar straks is hij voorbij.

 

© JELOU

 

LOVE CAN'T BE KEPT INSIDE

The world is going mad

but baby baby don’t be sad

love never can’t be kept inside

cause you’ll be blinded by the light

so share it, let it all get out

shower me, empower me

like an overwelming cloud

and be yourself, just be, just be

even if words cannot be found

Everything is changing

and no one, no one really knows

what must be rearranging

just wait and see what time will show

and in the meantime baby

I’ll write down our names in gold

as curly as I am and maybe

it’s setting all your fears on hold

The world is going mad

but come on babe, let’s lay our heads

on the green grass pillow

beneath the lovely blooming willow

and share us, shout it out

shower me, empower me

like an overwelming cloud

and I myself, I’ll be, just be

cause you’re the light keeping me bound.

© JELOU

WAAR LENTE IS.......

Ze gingen samen daten

met anderhalve meter

tussen hen beiden in

Het leek een goed begin

maar koud een half uur later

schoof hij haar stiekem nader

’t Was slechts twee centimeter

en zij, ook geen haar beter

schoof er zelfs drie opzij

Wil jij koffie, vroeg hij

Zij knikte en intussen

schoof hij twee inches knusser

Ze konden saam goed praten

doch voor ze ’t in de gaten

kwam daar opeens de trein

Ze sprongen op. ’t Was fijn!

zei hij en glad vergeten

die anderhalve meter

kuste hij snel haar wangen

maar daar kroop het verlangen

en zij kuste zijn mond

terwijl op het perron

mensen geschrokken keken

alsof de dood daar stond.

© JELOU