Zittend op een dagdroom
reken ik jou uit
mijn benen opgetrokken
mijn haren lang, de lokken
al klokkend langs mijn huid
Ik bruis niet, ik suis niet
staar gewoon wat loos
naar alle vage lijnen
die in mijn brein verschijnen
mijn optelsom blijft broos
Ergens klinkt een klepel
maar nog geen aha
ik worstel met de maten
waarin jij past qua praten
ik tel jou even na
Hij tergt zo traag voorbij
de dag die vele weken
zo wacht nog wat op mij
Leunend op mijn dagdroom
mijmer ik jou voort
in hoeken van jouw leven
mag best een graad oneven
zolang de zon maar scoort
In Excelsius Deo
schijnt de hoogste staat
waarin men kan verkeren
ik wil dit integreren
maar dat blijkt plagiaat
Ik krijg je niet volledig
zomaar in één dag
ik moet mijn benen strekken
mijn dagdroom gaat vertrekken
maar ooit krijg ik je af
Wacht nog wat op mij
Een dag duurt vele weken
maar straks is hij voorbij.
© JELOU
